Nee is ook een antwoord

‘Ik ga later nooit voor de overheid werken’, roept mijn puberdochter wanneer ‘s avonds aan tafel de toekomstplannen van alle gezinsleden voorbij komen: ‘De overheid heeft met iedereen ruzie.’ ‘Maakte de overheid maar eens wat vaker ruzie’, antwoord ik, ‘Als je toezicht houdt moet je ook nee durven zeggen.’

Neem nu het dak van het AZ-stadion. Direct na het instorten dook het verhaal op dat de gemeente Alkmaar te weinig kritisch was bij de vergunningverlening. Die bewering kwam niet van de eerste de beste. Ynso Suurenbroek, voormalig buitengewoon lid van deOnderzoeksraad voor de Veiligheid, stelt in het AD dat de gemeente bij de vergunningverlening een kritisch rapport over constructiefouten in de bouwplannen terzijde schoof. Het zou miljoenen euro’s extra hebben gekost om het dak wél voldoende sterk te maken. Op die extra kosten zaten opdrachtgever AZ en toenmalig AZ-voorzitter Dirk Scheringa niet te wachten. ‘Als Scheringa sprak, stopten de ambtenaren met werken en luisterden ze’, aldus Suurenbroek.

‘In Enschede verslikte de plaatselijke FC zich in het stadion en de salarissen van de spelers’

Scheringa heeft in het verleden genoeg aangericht, maar het voert te ver om hem de schuld te blijven geven van alle onheil in Alkmaar. Het was immers de gemeente die verantwoordelijk was voor het toezien op de veiligheid van het te bouwen stadion. En daar zit precies de kneep. Diezelfde gemeente heeft alle belang bij de bouw van een groot stadion tegen lage kosten. Hoe groter en mooier het stadion, hoe hoger de inkomsten voor de plaatselijke club. Een financieel gezonde voetbalclub is fijn voor het prestige van de gemeente en het goede gevoel bij de plaatselijke bevolking. Maar het voorkomt op lange termijn ook een hoop gedoe voor diezelfde gemeente.

Daar kunnen ze in Enschede over meepraten. Daar verslikte de plaatselijke FC zich in het stadion en de spelerssalarissen, om daarna bij de gemeente aan te kloppen voor een lening van tientallen miljoenen euro’s. Een deel daarvan moest al door de gemeente worden kwijtgescholden.

Zo hebben gemeentes een direct belang om de plaatselijke voetbalclub met behulp van een groot maar betaalbaar stadion gezond te houden. De Onderzoeksraad voor de Veiligheid kan daarom alvast één constructiefout noteren: die in het systeem van vergunningverlening.

De betrokkenheid van een gemeente bij het financiële wel en wee van een voetbalclub gaat niet samen met het toezien op de veiligheid. Op veiligheid mag je nooit bezuinigen. Ook niet als de rekening naar een voetbalclub gaat. Met twee petten op is het moeilijk toezicht houden.

Femke de Vries is managing partner bij &samhoud, bijzonder hoogleraar toezicht aan de Rijksuniversiteit Groningen en oud-bestuurslid van toezichthouder AFM. Reageer via columnist@fd.nl.

Deze column is oorspronkelijk verschenen in het Financieel Dagblad en is voor FD-abonnees ook te lezen via https://fd.nl/auteur/femke-de-vries.

Share and Enjoy:
  • Print
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • email

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *