Vliegschaamte

Cher Bruno, comment ça va?

Het was leuk je te zien in Parijs. Volgens mij hebben we het goed gedaan samen op de persconferentie. Jammer dat iedereen denkt dat we ruzie hebben, maar zo gaan die dingen. Die gezamenlijke werkgroep was echt een goed idee van je.

Eigenlijk ging alles precies zoals je had voorspeld. Ik werd hier in Den Haag als een held onthaald. Niemand had het meer over Dijsselbloem. De pers vergeleek me zelfs met onze nationale oorlogsheld Michiel de Ruijter. Kortom, dat smaakt naar meer.

Toch zit iets me niet helemaal lekker. Jij hebt natuurlijk vaker met dit bijltje gehakt, dus ik mail je gewoon. Misschien kun jij me helpen.

Het begon allemaal met de voorzitter van de Nederlandse Spoorwegen, onze SNCF. Van Boxtel heet ie. Op zich een heel redelijke man. Afgelopen week vroeg hij opeens waarom hij geen €700 mln krijgt. Net als KLM. We moeten investeren in het spoor om te zorgen dat Nederland niet verstopt raakt de komende jaren. Anders krijgen we mensen hier nooit uit de auto, bedoelde hij. Daar heeft hij natuurlijk wel een punt hè?

“Hoe doen jullie dat eigenlijk in Frankrijk? Of zeg je dan gewoon: après nous, le déluge?”

Na zijn opmerking heeft de telefoon niet meer stilgestaan. Of ik ook niet een beetje kon bijdragen aan die subsidies voor innovatie voor €400 mln, of aan het isoleren van huurhuizen voor €122 mln. Er is hier toch al zo veel gedoe over de kosten van het klimaatakkoord.

Spontaan kreeg ik last van een soort vliegschaamte. Je weet wel, flygskam, dat is overgewaaid uit Zweden. Daar willen steeds meer mensen niet meer vliegen, omdat vliegen echt slecht is voor het milieu. En dat gaat dan nog over één ticket, niet over een hele vliegtuigmaatschappij.

Vervolgens begonnen twee van mijn kinderen ook nog. Die hebben net met hun vriendjes op het Malieveld — zeg maar onze Champs-Élysées — gedemonstreerd voor een beter milieu. Die begrepen er ook helemaal niets meer van.

We staan als christendemocraten toch voor rentmeesterschap. Ik heb het nog even opgezocht, maar in de uitgangspunten van onze partij staat dat we de natuur te leen hebben voor de mensen die na ons komen. Daar zeggen we dan ook nog bij dat we daarom verder moeten kijken dan ons eigenbelang en onze eigen tijd, ook op financieel gebied. Dus nu knaagt het toch een beetje.

Hoe doen jullie dat eigenlijk in Frankrijk? Of zeg je dan gewoon: après nous, le déluge? Na ons de zondvloed. Enfin, fijn als je even wat laat horen.

A bientôt,

Wopke.

Femke de Vries is managing partner bij &samhoud, bijzonder hoogleraar toezicht aan de Rijksuniversiteit Groningen en oud-bestuurslid van de AFM. Reageer via columnist@fd.nl

Deze column is oorspronkelijk verschenen in het Financieel Dagblad en is voor FD-abonnees ook te lezen via https://fd.nl/auteur/femke-de-vries.

Share and Enjoy:
  • Print
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • email

One Response to Vliegschaamte

  1. Pim says:

    Haha. Geweldig geschreven! Maar euhh, hebben we niet ‘allemaal’ een beetje boter op ons hoofd?, Wat is eigenlijk de trend in het vliegtuiggebruik? Verhoging van het aantal goedkope city tripjes, en niet meer alleen binnen Europa , maar nu ook extra goedkoop naar Amerika..?? Just for a few dollars more.. ik ben eigenlijk ook wel heel venieuwd hoe serieus de vliegmij. het milieu neemt. Bijv. Door te investeren in alternatief transport: een HSL- driven bij KLM, een bijdrage in innovatie in elektrisch vliegen of gewoon durven de prijs te verhogen met een onbetwistbaar earmark in slimme groene initiatieven. Ik zou zeggen; lead by eksemple! Niks flyskam! 💪👊

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *